tuktik2255มือวาง
กุมภาพันธ์ 24, 2009, 01:07:15 ก่อนเที่ยงเฉาก้วยเจ้าเก่ามาแล้วค่า เห็นกระแส บิน ๆ เริ่มห่อเหี่ยว น้องติ๊กเลยมาทำให้คึ้กครื้นกันอีกครั้งเจ้าค่า
วันนี้ไปทำงานแถวพัทยา พกนกไปด้วย ลัลล้า เจ้า สองตัวก็ รู้สึกดีใจ (นี่เธอรู้ได้งัย) ก็เห็นดูกระดี้กระด้า ทุกทีเวลาจับลงกรง (ชั้นอยากจะออกตะหากย่ะ) อุ ๆ นี่ทำไปทำมา น้องติ๊กจะทะเลาะกะตัวเองและนะเนี้ย
ขากลับ ณ.แถวท่าเรือ เกาะลอย ศรีราชา
เอ้า ๆ มาดูกันดีก่าเน้อะ ขั้นแรกก็เตรียมนกจ้ะ เอามายืน ๆ มอง ๆ ให้เค้าสังเกตุสิ่งของรอบข้างเสียก่อน บรรยากาศก็ ตามคัมภีร์เลยค่ะ โล่ง ๆ โปร่งตาไม่มีต้นไม่มาบังทัศนะวิสัย (ของเรา) นกเห็นเราง่ายจากทุกทิศทุกทาง

ไปแร๊วจ้า....... บูบู้อยู่หนาย รอด้วยจ้า.....

ชั้นตามเธอทันแล้ว ฮา ปีกยังเจ็บอยู๋นิ ไม่ทันชั้นหรอกเด๋วจะแซง

ปรี๊ดดดดด...... กลับมาเร๊วววว ลูกเอ้ย ลับสายตาไปซะแระ โน่น ไปตกอยู่ หลังต้นไม้ ... นี่แหละค่ะ จุดประสงค์ที่ต้องมี ทัศนวิสัย ปลอดโปร่ง โล่งตา เอ๊า ไปโน้นแร๊ว วิ่งงงงง

วิ่งไปดู หาไม่ยาก ค่ะ คนรุ่มกันถ่ายรูปเต็มไปหมด "อุ้ยนี่เธอ นกมาจากใหนเนี้ย จับมาเร๊ว" อิๆ น้องติ๊กได้ยินดังนั้นก็ประกาศศักดาด้วยการเป่านกหวีด ปรี๊ดดด ด ๆ คนพวกนั้นจึงหันมาแล้วบ่นงึมงำว่า อ่าว นี่ไง เจ้าของเค้ามาเรียกแระ

รอเค้างับอะไรอยู่บนนั้นราว ๆ ห้านาทีได้ จากนั้นเราก็เป่าเรียกเค้าให้ลงมา เค้าก็..........ไม่ลง ค่ะ อิ ๆ เหนมะ ไม่ได้ง่ายน้า
อีกพักเดียวก็ กรูกันบินออกไปให้ติ๊กได้ชักภาพสวย ๆ อีก ร่วมร้อยรูป แต่ดูดีได้สองรูปถัดไปนี้

รูปนี้ติ๊กไม่ได้ตะแคงถ่ายนะ สังเกตุหัวมันดูดี ๆค่ะ ไม่ว่าจะเอียงยังไง หัวก็อยู่ในแนวดิ่ง ขำดีค่ะ

จะค่ำแล้วค่ะ ไม่รู้หละ ติ๊กเดาว่า นกหากินกลางวันพวกนี้จะสายตาไม่ดีในเวลากลางคืน ไม่งั้นจะยืนให้งูเหลือม เลี้อยมากินถึงในกรง ได้หรอค้ะ อิ ๆ ... ก็ให้เค้าบินเล่นสบายใจจนตัวเหนียว แล้วก็ ปรี๊ดดด ๆ ๆ ๆ ๆ แสดงถึงเวลากลับบ้านแล้วจ้า (ริมทะเลค่ะ ติ๊กยืนแป๊บบเดียว ตัวก็เหนียวและดำอย่างที่เห็นในปัจจุบันนี้แหละค่ะ)

วันนี้ไปทำงานแถวพัทยา พกนกไปด้วย ลัลล้า เจ้า สองตัวก็ รู้สึกดีใจ (นี่เธอรู้ได้งัย) ก็เห็นดูกระดี้กระด้า ทุกทีเวลาจับลงกรง (ชั้นอยากจะออกตะหากย่ะ) อุ ๆ นี่ทำไปทำมา น้องติ๊กจะทะเลาะกะตัวเองและนะเนี้ย
ขากลับ ณ.แถวท่าเรือ เกาะลอย ศรีราชา
เอ้า ๆ มาดูกันดีก่าเน้อะ ขั้นแรกก็เตรียมนกจ้ะ เอามายืน ๆ มอง ๆ ให้เค้าสังเกตุสิ่งของรอบข้างเสียก่อน บรรยากาศก็ ตามคัมภีร์เลยค่ะ โล่ง ๆ โปร่งตาไม่มีต้นไม่มาบังทัศนะวิสัย (ของเรา) นกเห็นเราง่ายจากทุกทิศทุกทาง
ไปแร๊วจ้า....... บูบู้อยู่หนาย รอด้วยจ้า.....
ชั้นตามเธอทันแล้ว ฮา ปีกยังเจ็บอยู๋นิ ไม่ทันชั้นหรอกเด๋วจะแซง
ปรี๊ดดดดด...... กลับมาเร๊วววว ลูกเอ้ย ลับสายตาไปซะแระ โน่น ไปตกอยู่ หลังต้นไม้ ... นี่แหละค่ะ จุดประสงค์ที่ต้องมี ทัศนวิสัย ปลอดโปร่ง โล่งตา เอ๊า ไปโน้นแร๊ว วิ่งงงงง
วิ่งไปดู หาไม่ยาก ค่ะ คนรุ่มกันถ่ายรูปเต็มไปหมด "อุ้ยนี่เธอ นกมาจากใหนเนี้ย จับมาเร๊ว" อิๆ น้องติ๊กได้ยินดังนั้นก็ประกาศศักดาด้วยการเป่านกหวีด ปรี๊ดดด ด ๆ คนพวกนั้นจึงหันมาแล้วบ่นงึมงำว่า อ่าว นี่ไง เจ้าของเค้ามาเรียกแระ
รอเค้างับอะไรอยู่บนนั้นราว ๆ ห้านาทีได้ จากนั้นเราก็เป่าเรียกเค้าให้ลงมา เค้าก็..........ไม่ลง ค่ะ อิ ๆ เหนมะ ไม่ได้ง่ายน้า
อีกพักเดียวก็ กรูกันบินออกไปให้ติ๊กได้ชักภาพสวย ๆ อีก ร่วมร้อยรูป แต่ดูดีได้สองรูปถัดไปนี้
รูปนี้ติ๊กไม่ได้ตะแคงถ่ายนะ สังเกตุหัวมันดูดี ๆค่ะ ไม่ว่าจะเอียงยังไง หัวก็อยู่ในแนวดิ่ง ขำดีค่ะ
จะค่ำแล้วค่ะ ไม่รู้หละ ติ๊กเดาว่า นกหากินกลางวันพวกนี้จะสายตาไม่ดีในเวลากลางคืน ไม่งั้นจะยืนให้งูเหลือม เลี้อยมากินถึงในกรง ได้หรอค้ะ อิ ๆ ... ก็ให้เค้าบินเล่นสบายใจจนตัวเหนียว แล้วก็ ปรี๊ดดด ๆ ๆ ๆ ๆ แสดงถึงเวลากลับบ้านแล้วจ้า (ริมทะเลค่ะ ติ๊กยืนแป๊บบเดียว ตัวก็เหนียวและดำอย่างที่เห็นในปัจจุบันนี้แหละค่ะ)