dangdonมืออาชีพ
สิงหาคม 02, 2009, 12:34:22 หลังเที่ยงผมเลี้ยงเกรย์ไว้ตัวนึงชื่อคองโก อายุ 7 เดือน กว่าแล้ว และมีซันอีกตัวอายุ 1 ปี 7 เดือน ซื่อแซมบ้า ซนมากๆ เริ่มเลี้ยงตั้งแต่ลูกป้อนทั้งสองตัว ตอนนี้เกรย์เริ่มเรียกชื่อตัวเองได้แล้ว ปกติผมตอนกลางวันผมจะให้คองโกอยู่ในกรงใหญ่โดยที่ยังไม่ได้ซอยปีก ส่วนเจ้าแซมบ้าจะปล่อย (ถ้าผมอยู่บ้าน) ตอนเย็นประมาณ 5 โมง จะเอาคองโกเข้ากรงเล็กให้นอนบนบ้านทุกครั้ง เมื่อวันศุกร์ที่31 ก.ค.ผ่านมาระหว่างที่ผมกำลังจะเอาคองโกเข้ากรงเพื่อขึ้นนอนบนบ้านเหมือนทุกวัน โดยให้เขาเกาะมือออกจากกรงใหญ่และผมก็จะประคองให้เขาไม่ฝืน ซึ่งทุกครั้งผมต้องดูก่อนว่าจะมีอะไรไหมที่จะทำให้เขาตกใจได้บ้าง เช่น รถมอไซค์ หรือแม้แต่พวกสัตว์เลี้ยง พวกวัว ควาย เพราะผมสังเกตุเห็นเขาจะกลัวมาก สิ่งที่เกิดขึ้นวันนั้นก็คือ ระหว่างที่ผมกำลังจะเอาเขาเข้ากรงก็มีรถยนต์ขับเสียงดังมากผ่านมา ทำให้เขาตกใจบินเตลิดไปโดยที่ผมได้แต่มอง เขาบินไปต่อหน้าโดยที่ทำอะไรไม่ทันเลย ส่วนเจ้าแซมบ้าก็บินตามไปแต่ด้วยความคองโกตกใจมาก ทำให้เขาบินไปด้วยความเร็วจนเจ้าแซมบ้าตามไม่ทัน และได้แต่ร้องเรียก สักพักเจ้าแซมบ้าก็บินกลับมาหาผมทำตาละห้อยเหมือนจะบอกกับผมว่าคองโกจากเราไปแล้ว ผมก็ได้แต่ปลอบเจ้าแซมบ้า ต่อไปเราก็คงอยู่กันแค่นี้ ผมพยายามจะออกตามแต่ก็ไม่รู้จะตามที่ไหน เพราะแถวบ้านผมต้นไม้เยอะมาก ก็ได้แต่ภาวนาให้คองโกกลับมา ประมาณ 20 นาทีได้ ก็ได้ยินเสียงคองโกร้อง เจ้าแซมบ้าก็ร้องตอบดูเหมือนว่าจะบอกให้เจ้าคองโกกลับบ้านเพราะค่ำแล้ว คองโกบินวนอยู่บริเวณบ้านประมาณ 2 รอบแต่ก็สูงมาก จากนั้นคองโกก็บินหายไปจากผมจริงๆ ไร้วี่แวว ผมจนปัญญาที่จะไปตามจริง ๆ หลังจากเอาแซมบ้าเข้านอนผมก็ไปหาเพื่อนที่เป็นตำรวจให้เขาช่วยตามให้อีกคน แต่เพื่อนผมก็ปลอบใจว่ามันมืดแล้วไม่รู้จะไปตามที่ไหน อีกอย่างนกมันมีปีก ผมยิ่งท้อใจขึ้นมาอีก นอนไม่หลับทั้งคืน เราจะทำอย่างไรต่อไปเพราะซื้อมาก็แพง เลี้ยงไปก็หมดตั้งเยอะแล้ว และคิดว่าคงจะเอานกมาเลี้ยงอีกแล้ว และที่เหลือก็คือเจ้าแซมบ้าต้องเลี้ยงให้ดีที่สุด ผมพยายามจะข่มใจให้นอนให้หลับเพราะพรุ่งนี้คิดว่าจะลองขับรถออกไปตามดู ทั้งคืนผมนอนแทบไม่หลับ ผมต้องสะดุ้งตื่นเพราะฝันว่าคองโกกลับมาเกาะบนมือผม ตัวเปียกมาก หิวโซ แต่ก็เป็นเพียงความฝัน และก็หลับไปอีก พอตื่นขึ้นมาอีกที ก็ประมาณตี 5 แต่ก็ยังไม่สว่าง ผมรอจน 6 โมงเช้า ผมก็เอาจะแซมบ้าลงไปปล่อยให้อาหารและให้บินเล่นข้างล่างบ้านเหมือนเดิม ตอนนั้นผมทำธุระในห้องน้ำ ผมก็ได้ยินเสียงคองโก แต่พอมองหาก็ไม่เห็นเพราะผมต้นไม้เยอะมาก แต่พอสักพักก็ได้ยินเสียงร้องของคองโกอีก ทีนี้เจ้าแซมบ้าร้องลั่นอาหารไม่สนใจพยายามบินหา ผมต้องออกจากห้องน้ำมาดูแซมบ้า และสิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็คือเจ้าคองโกกลับมาครับ แต่บินสูงมากดูเหมือนว่าไม่กล้าลงมาเขาบินวนอยู่ประมาณ 3 รอบ ผมพยายามบอกให้เจ้าแซมบ้าร้อง เพื่อให้คองโกเห็นเรา และแล้วคองโกก็ลงเกาะที่ต้นมะม่วงซึ่งสูงและทึบมาก พอเขาเกาะที่ต้นไม้ได้ผมพยายามให้แซมบ้าร้องเรียกให้เขาลงมา แต่เขาคงแกล้งเราและเขาก็คงไม่เคยเจอต้นไม้ที่มีกิ่งก้านเยอะทำให้เขาปีนป่ายเล่นสบายใจเขาเลย ทีนี้คองโกเกาะกิ่งไม้ไม่ดีให้พลาดและหลุดจากกิ่งไม้ ทำให้เขาต้องบินไปอีกหลายรอบกว่าจะมาเกาะต้นไม้อีก แต่เขาเกาะต้นที่ต่ำลงมา ผมคิดว่าเขาคงเห็นผมกับแซมบ้าแล้วหละ ผมก็เลยพยายามจับเจ้าแซมบ้าโยนขึ้นเพื่อให้แซมบ้าไปเล่นกับคองโก พยายามอยู่หลายรอบแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะแซมบ้าก็คงหิวข้าว ผมก็เลยต้องพยายามดูคองโกตลอดไม่ไห้คลาดสายตา และก็เขาถ้วยอาหารมาเคาะ เอากระดิ่งที่เขาชอบเล่นมาเขย่าให้เกิดเสียงดัง ผมทำอยู่อย่างนั้นโดยที่ไม่อายใครเลย ผู้คนเดินผ่านไปผ่านมา ยิ้มดูเหมือนจะเป็นกำลังใจให้ผม แต่เขาคงไม่รู้ว่านกผมหลุด ชั่วโมงกว่าผ่านไป คองโกบินจากต้นมะม่วงสูง ๆ ลงมายังต้นคูนหน้าบ้านผมได้แต่ภาวนาอย่าให้เขาตกใจอีกเลย ณ ตอนนี้ใจผมคิดว่าจะทำอย่างไรให้เขามาอยู่กับผมให้ได้ ผมนึกถึงกาวดักหนู ผมเอามาทากับไม้ไว้แล้วแต่ความยาวของไม้คงสูงไม่พอ และอีกอย่างผมกลัวเขาตกใจก็เลยไม่เอาดีกว่า ในเมื่อเขาเห็นเราแล้วเขาคงไม่ไปไหน พอดีเป็นช่วงจังหวะที่แซมบ้าก็อิ่มพอดี ผมให้แซมบ้ากินน้ำแล้วก็พูดกับแซมบ้าว่ายังไงก็ต้องเอาน้องลงมาให้ได้ จากนั้นผมจับแซมบ้าโยนขึ้นบนท้องฟ้า แซมบ้าก็บินไปเกาะต้นคูณทันที แต่ไม่ถึงตัวคองโก และแซมบ้าก็พยายามไต่ไปจนถึงตัวคองโกแล้วก็ส่งเสียงร้องกันใหญ่เหมือนจะต่อว่าคองโกทำไมมาอยู่สูงจังไม่กลัวตกรึไงอะไรประมาณนี้นะครับ (ผมเดา) จากนั้นเจ้าสองตัวก็ผลัดกันไซร้ขน ไซร้ไปไซร้มาทะเลาะกันอีก เจ้าแซมบ้าก็หนีมาหาผม ผมก็จับโยนขึ้นอีก ทีนี้เจ้าแซมบ้าบินมาเกาะต้นมะขามซึ่งเขาจะชอบหาฝักมะขามอ่อนและยอดอ่อนแทะเล่น ส่วนคองโกผมสังเกตเห็นที่กระเพาะพักของเขาจะแฟบมากคงไม่ได้กินอะไรเลย โดยที่เขาพยายามหายอดอ่อนของต้นคูณกินเป็นอาหารเช้า ผมก็พยายามให้แซมบ้าร้องโดยพยายามเอาสิ่งที่คิดว่าเขาไม่ชอบคือรถมอไซค์ จักรยาน มั่ง เพราะเวลาผมจะไปทำงานหรือไหนมาไหนผมจะใช้มอไซค์และจักรยาน ซึ่งพอเขาเห็นเขาจะส่งเสียงดังมาก เขาคงคิดว่าผมจะหนีเขาไป ปรากฎว่าได้ผลครับแซมบ้าร้องลั่นเลย คองโกมองเห็นแซมบ้าร้องเท่านั้นแหละ โผจากต้นคูณมาหาเจ้าแซมบ้าเลย แต่ก็ไม่ลงที่ต้นมะขามทันที ยังมีลีลาบินไปเกาะสายไฟที่โยงเข้าบ้าน ผมก็ยิ้มได้แล้วครับและคิดว่าเขาคงไม่ไปแน่ คองโกเกาะได้สักพักก็ต้องโผจากสายไฟครับ เพราะสายไฟมันไหวอยู่ตลอด พอหลุดจากสายไฟจึงไปเกาะต้นมะขามกับเจ้าแซมบ้า ทั้งสองก็เล่นก็จิกกันอยู่เหมือนเดิม คองโกจะหายอดอ่อนและฝักอ่อนมะขามกิน ผมก็คิดไปอีกว่าถ้าเกิดเขากินยอดมะขามแล้วอิ่มแล้วไม่ลงมา และบินหนีไปอีกจะทำอย่างไร ผมก็เริ่มที่จะไม่ค่อยสนใจเขามั่งละ ก็ทำงานอย่างอื่นของผมไปมั่ง แต่ก็คอยดูเขาอยู่ว่าเขามีปฏิกิริยาอย่างไร จนผมซักผ้าเสร็จ ผมก็เอาเงาะใส่ถาดให้เขาเห็น เขาเริ่มมองเห็นแล้วว่ามีเงาะ ท่าทางของเขาดูเหมือนว่าเริ่มที่จะไม่สนใจยอดมะขามแล้ว แต่เจ้าแซมบ้าซิกลับทำให้ผมหนักใจเพราะชอบแกล้งเจ้าคองโก เหมือนกับจะบอกว่าจะไปไหนมาเล่นกันก่อน ทำให้คองโกร้องลั่นและพะวงว่าแซมบ้าจะแกล้งอีกรึป่าว ยิ่งทำให้ใจผมไม่ค่อยดี กลัวว่าสิ่งที่คองโกตั้งใจจะลงมาหาอาหารนั้นหายไป ผมก็อยากตีแซมบ้าเหมือนกันแต่เขาคงไม่รู้เรื่องกับเรา แต่คองโกก็พยายามเลี่ยงแซมบ้าโดยการไต่ลดระดับความสูงลงมาเรื่อยๆ จนถึงกิ่งสุดท้ายก็ยังสูงกว่าผมจะจับเขาได้ผมเลยส่งเงาะให้เขากินและส่งนิ้วให้เขาเกาะ และคองโกก็กลับมาอยู่กับผมเหมือนเดิมครับพอเอาเข้ากรงใหญ่เอาอาหารและน้ำให้กิน ไม่ยอมเงยหน้ามองเลยครับ สรุปแล้วก็ใช้เวลา 3 ชั่วโมงกว่า ผมถึงได้ตัวคองโกคืนมา และวันนั้นผมไม่ไปไหนเลยครับ อยู่ให้เขาเห็นตลอดเวลาเลย อย่างไรก็ตามผมคงต้องซอยปีกให้เขาแล้วหละ ผมรู้ว่าความรู้สึกตอนนั้นผมแย่มาก
จากประสบการณ์จริงที่ผมเล่ามา ผมไม่ได้ถ่ายรูปไว้ครับ เพราะกล้องผมไม่ได้เอามาจากที่ทำงาน ผมยังเสียดายเลยว่าเราน่าจะมีอะไรบันทึกไว้เป็นภาพ แต่ก็ดีทียังได้บันทึกไว้ในความทรงจำ
ผมรู้แล้วว่าเลี้ยงเกรย์แล้วสบายใจครับ เพราะเป็นนกที่ไอคิว ความจำดีมาก และคนที่เริ่มเลี้ยงใหม่ผมอยากให้คิดให้ดี ถ้าตกลงจะเลี้ยงก็ให้ดูแล ให้ความรัก ความเอาใจใส่เขาให้มาก เพราะเขาก็คือหนึ่งในสมาชิกของครอบครัว
(((((ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงทั้งคนและนกนะครับ)))))
จากประสบการณ์จริงที่ผมเล่ามา ผมไม่ได้ถ่ายรูปไว้ครับ เพราะกล้องผมไม่ได้เอามาจากที่ทำงาน ผมยังเสียดายเลยว่าเราน่าจะมีอะไรบันทึกไว้เป็นภาพ แต่ก็ดีทียังได้บันทึกไว้ในความทรงจำ
ผมรู้แล้วว่าเลี้ยงเกรย์แล้วสบายใจครับ เพราะเป็นนกที่ไอคิว ความจำดีมาก และคนที่เริ่มเลี้ยงใหม่ผมอยากให้คิดให้ดี ถ้าตกลงจะเลี้ยงก็ให้ดูแล ให้ความรัก ความเอาใจใส่เขาให้มาก เพราะเขาก็คือหนึ่งในสมาชิกของครอบครัว
(((((ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงทั้งคนและนกนะครับ)))))